کافه کتاب بهاران

کتاب واسموس

- نویسنده: داگوبرت فن میکوش

- مترجم: کیکاووس جهانداری

- حجم فایل: ۹.۲مگابایت

- تعداد صفحه: ۲۹۶

این کتاب شامل خاطرات، یادداشت‌های روزانه، نوشته‌ها، گزارش‌ها و نامه‌های ویلهلم واسموس است.

ویلهلم واسموس دیپلمات آلمانی بود. او در اولندورف در نزدیکی هانوور به دنیا آمد. پس از تحصیل در رشته‌های حقوق و شرق‌شناسی در سال ۱۹۰۹ به خدمت وزارت خارجۀ آلمان درآمد و در سال ۱۹۰۹ با مقام معاون کنسول (کنسول دوم) به بوشهر فرستاده شد.

او در سال ۱۹۱۳ پس از اقامت کوتاهی در ماداگاسکار، دوباره و این بار با مقام سرکنسول به بوشهر فرستاده شد. در هنگام اقامتش در بوشهر، محمدعلی‌خان شبانکاره‌ای (حاکم شبانکاره و حومه) نیز در قلعۀ رستم‌خانی از او دعوت نمود تا از مخالفانش در امان باشد و کمک مالی به وی نماید.

در سال ۱۹۱۴ قرار بود واسموس با عنوان سفیر کبیر به مصر برود که این سفر به خاطر آغاز جنگ جهانی اول در بین راه متوقف شد و او به عجله به برلین بازگشت تا اطلاعات خود را دربارهٔ ایران در اختیار دولت قرار دهد.

او در دورۀ جنگ جهانی اول سعی در دامن زدن به مبارزات علیه سیاست بریتانیا در جنوب ایران داشت. گاه او را به قیاس لورنس عربستان که مأمور انگلیسی بود، «لورنس آلمان» خوانده‌اند.

در آستانۀ جنگ جهانی اول، واسموس به بوشهر بازگشت و با شروع جنگ جهانی اول در به راه انداختن شورش‌هایی علیه منافع بریتانیا در جنوب ایران کوشش کرد. او با سران محلی و رؤسای عشایر جنوب ایران از جمله دزفول، شوشتر و بهبهان روابط مؤثری برقرار کرد.

عملیات و اقدامات او از پشتیبانی وسیع وزارت خارجۀ آلمان و قیصر ویلهلم دوم برخوردار بود.

گفته می‌شود او به همراه رئیس‌علی دلواری با انگلیسی‌ها می‌جنگید. داستان‌هایی از تعقیب او و گریزش از نیروهای انگلیسی و وابستگان آن‌ها رایج است.

در آلمان، واسموس پس از پایان جنگ اسیر نیروهای بریتانیا شد و تا ۱۹۲۰ در زندان بود. پس از آن به آلمان بازگشت و سعی کرد از دولت شکست خوردۀ آلمان پولی برای وفا به وعده‌هایی که به عشایر جنوب ایران داده بود بگیرد اما موفق نشد. او بر آن شد که خود به جنوب ایران بازگردد و به وعده‌های خود عمل کند. به این منظور زمینی در اطراف بوشهر خرید تا با کشاورزی درآمدی کسب کند. این کار سرانجامی نداشت و واسموس در سال ۱۹۳۱ فقیرتر از گذشته به آلمان بازگشت و پس از شش‌ماه درگذشت.